Park Kra­jo­bra­zo­wy Doli­ny Sanu znaj­du­je się na połu­dnio­wo-wschod­nim krań­cu woje­wódz­twa pod­kar­pac­kie­go i sta­no­wi otu­li­nę Biesz­czadz­kie­go Par­ku Naro­do­we­go. Jest on enkla­wą praw­dzi­wie dzi­kiej, gór­skiej przy­ro­dy, a na jego zachod­nim skra­ju znaj­du­je się nie­zwy­kle jezio­ro, utwo­rzo­ne po wybu­do­wa­niu naj­wyż­szej zapo­ry w Pol­sce. Wzdłuż gór­skich szla­ków w par­ku moż­na zoba­czyć wie­le cie­ka­wych, drew­nia­nych zabytków.

Park Kra­jo­bra­zo­wy Doli­ny Sanu roz­cią­ga się wzdłuż gra­ni­cy pol­sko-ukra­iń­skiej, od opusz­czo­nej wsi Benio­wa na połu­dnio­wym wscho­dzie, aż po Jezio­ro Soliń­skie na pół­noc­nym zacho­dzie. Obej­mu­je gór­skie pasmo Otry­tu, a znacz­na część jego tery­to­rium leży na wyso­ko­ści ponad 500 m n.p.m. 80 pro­cent powierzch­ni par­ku sta­no­wią nie­prze­by­te lasy, co prze­są­dza o jego dużym bogac­twie przy­rod­ni­czym. Żyją tu m.in. wil­ki, rysie, niedź­wie­dzie i żubry, a tak­że oko­ło 130 gatun­ków ptaków.

Jezio­ro Soliń­skie to nie­zwy­kle malow­ni­czy, wiją­cy się pomię­dzy zbo­cza­mi gór­ski­mi zbior­nik reten­cyj­ny, utwo­rzo­ny po zbu­do­wa­niu tamy w miej­sco­wo­ści Soli­na. Tutej­sza, ponad 80-metro­wa zapo­ra jest naj­wyż­sza w Pol­sce. Po jej utwo­rze­niu w dru­giej poło­wie XX w. Jezio­ro Soliń­skie sta­ło się popu­lar­nym, choć wciąż w ska­li Pol­ski raczej nie­od­kry­tym rajem dla urlo­po­wi­czów. Nad jego brze­ga­mi moż­na zatrzy­mać się w jed­nym z licz­nych ośrod­ków wcza­so­wych lub np. wyna­jąć domek let­ni­sko­wy. Tury­ści mają tu też pod ręką wie­le przy­sta­ni jach­to­wych, wypo­ży­czal­nie sprzę­tu wod­ne­go, kąpie­li­ska i wygod­ne pomo­sty dla węd­ka­rzy. Linia brze­go­wa Jezio­ra Soliń­skie­go jest bar­dzo nie­re­gu­lar­na, peł­na zato­czek, pół­wy­spów i wyse­pek. Jego stro­me i zale­sio­ne brze­gi są w wie­lu miej­scach ozdo­bio­ne wyso­ki­mi ska­ła­mi. Widocz­ne z lustra jezio­ra wzgó­rza zapra­sza­ją żegla­rzy i kaja­ka­rzy do odwie­dze­nia oko­licz­nych, gór­skich szlaków.

Poza miej­sco­wo­ścia­mi nad Jezio­rem Soliń­skim, w Par­ku Kra­jo­bra­zo­wym Doli­ny Sanu moż­na się zatrzy­mać w licz­nych gospo­dar­stwach agro­tu­ry­stycz­nych, pen­sjo­na­tach czy schro­ni­skach. Jed­no z tych ostat­nich znaj­du­je się m.in. na grzbie­cie Orty­tu i jest nazy­wa­ne Cha­tą Socjo­lo­ga. Istot­nie jed­nym z ini­cja­to­rów jej powsta­nia w latach 70-tych XX w. był socjo­log z Uni­wer­sy­te­tu War­szaw­skie­go, a w kolej­nych latach „cha­ta” na tzw. Odry­cie Gór­nym sta­ła się jed­nym z ulu­bio­nych miejsc wypo­czyn­ku jego stu­den­tów. Do tego schro­ni­ska moż­na dojść nie­bie­skim szla­kiem tury­stycz­nym z poło­żo­nej w środ­ko­wej czę­ści par­ku wsi Dwer­nik. Trakt ten bie­gnie z Odry­tu Gór­ne­go dalej do opusz­czo­nej po II woj­nie świa­to­wej wsi Hul­skie. Pamiąt­ką po daw­nych miesz­kań­cach są tam ruiny cer­kwi i innych zabu­do­wań oraz cmen­ta­rzy­sko. Nie­bie­ski szlak koń­czy się w sta­rej wsi Pola­na, gdzie moż­na zoba­czyć pięk­ną, drew­nia­ną cer­kiew z koń­ca XVIII w. Z Cha­ty Socjo­lo­ga na Odry­cie Gór­nym moż­na tak­że zejść zie­lo­nym szla­kiem tury­stycz­nym do wsi Luto­wi­ska, w któ­rych war­to zwró­cić uwa­gę na nie­wiel­ki, neo­go­tyc­ki kościół para­fial­ny oraz sta­ry żydow­ski cmen­tarz, któ­re­go histo­ria się­ga XVIII w.

Wspo­mnia­na już wieś Pola­na, za spra­wą swo­jej cen­nej cer­kwi, leży na popu­lar­nym wśród fanów histo­rii Szla­ku Archi­tek­tu­ry Drew­nia­nej Woje­wódz­twa Pod­kar­pac­kie­go. Trakt ten pro­wa­dzi do dzie­siąt­ków cie­ka­wych obiek­tów, ma wie­le warian­tów i z uwa­gi na znacz­ne odle­gło­ści pomię­dzy jego poszcze­gól­ny­mi przy­stan­ka­mi, naj­le­piej zwie­dzać go samo­cho­dem. Do cie­kaw­szych miej­sco­wo­ści na szla­ku nale­ży zali­czyć Smol­nik, wieś usy­tu­owa­ną we wschod­niej czę­ści Par­ku Kra­jo­bra­zo­we­go Doli­ny Sanu. Jego naj­cen­niej­szym zabyt­kiem jest grec­ko­ka­to­lic­ka cer­kiew pw. Archa­nio­ła Micha­ła z 1791 r. Szlak wie­dzie tak­że przez wieś Chmiel, leżą­cą nie­opo­dal Cha­ty Socjo­lo­ga. War­to obej­rzeć w niej grec­ko­ka­to­lic­ką świą­ty­nię pw. św. Miko­ła­ja z począt­ku XX w.

Cer­kiew św. Miko­ła­ja w Chmie­lu, fot. Red 81, Wiki­me­dia Commons
0 0 votes
Podo­ba­ło się?
Subscribe
Powiadom o
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments