Park Kra­jo­bra­zo­wy Łuk Muża­ko­wa leży przy gra­ni­cy z Niem­ca­mi, w połu­dnio­wo-zachod­niej czę­ści woje­wódz­twa lubu­skie­go. Wyróż­nia go bar­dzo boga­ta rzeź­ba tere­nu, któ­ra jest efek­tem ostat­nie­go zlo­do­wa­ce­nia. Wła­śnie tu znaj­du­je się jedy­na more­na czo­ło­wa widocz­na z kosmo­su. Wyciecz­kę do par­ku moż­na połą­czyć ze zwie­dza­niem wspa­nia­łe­go zam­ku w nie­miec­kim Bad Muskau.

Park opie­ra swą połu­dnio­wą i zachod­nią gra­ni­cę na Nysie Łużyc­kiej. Nazwa „Łuk Muża­ko­wa” odno­si się do wiel­kiej more­ny czo­ło­wej w kształ­cie pod­ko­wy, któ­rej wschod­nie ramie leży po pol­skiej stro­nie gra­ni­cy. Tutej­szy kra­jo­braz jest bar­dzo pofał­do­wa­ny. Naj­wyż­sze wznie­sie­nia w Par­ku Kra­jo­bra­zo­wym Łuk Muża­ko­wa prze­kra­cza­ją wyso­ko­ścią 170 m n.p.m. W wie­lu miej­scach moż­na tu zoba­czyć pamiąt­ki po inten­syw­nej eks­plo­ata­cji w XIX i XX w. węgla bru­nat­ne­go. W par­ku znaj­du­je się ponad sto poko­pal­nia­nych jezior o róż­nym zabar­wie­niu wody. Obec­nie jego stop­nio­wo rekul­ty­wo­wa­ne zie­mie są waż­ną enkla­wą dzi­kiej przy­ro­dy. Wystę­pu­je tu m.in. ponad 150 gatun­ków ptaków.

W Par­ku Kra­jo­bra­zo­wym Łuk Muża­ko­wa nie­trud­no zna­leźć pen­sjo­nat lub gospo­dar­stwo agro­tu­ry­stycz­ne. Na pew­no war­to zatrzy­mać się w poło­żo­nej na jego połu­dnio­wo-zachod­nim skra­ju Łęk­ni­cy. Jej głów­ną atrak­cją, jak i naj­cie­kaw­szym miej­scem całe­go par­ku kra­jo­bra­zo­we­go jest roz­le­gły Park Muża­kow­ski. Jest on czę­ścią gigan­tycz­nej, ksią­żę­cej posia­dło­ści, przez któ­rej śro­dek, na linii Nysy Łużyc­kiej, od 1945 r. prze­bie­ga gra­ni­ca pol­sko-nie­miec­ka. Od chwi­li przy­stą­pie­nia Pol­ski do Unii Euro­pej­skiej i znie­sie­niu kon­trol gra­nicz­nych, park znów moż­na bez pro­ble­mu zwie­dzać w całej oka­za­ło­ści. Po jego pol­skiej stro­nie znaj­du­je się m.in. nie­zwy­kle inte­re­su­ją­ce arbo­re­tum. Zaraz za most­kiem, na dru­giej stro­nie rze­ki, wzno­si się wspa­nia­ły Nowy Zamek w Bad Muskau, wznie­sio­ne w XIX w. w sty­lu neo­re­ne­san­so­wym przez księ­cia Her­man­na Ludwi­ga Hein­ri­cha von Püc­kler-Muskau. Ary­sto­kra­ta ten był wiel­kim wiel­bi­cie­lem bry­tyj­skiej kul­tu­ry. Park Muża­kow­ski to do dziś naj­więk­szy, roman­tycz­ny ogród angiel­ski zarów­no na tere­nie Nie­miec, jak i Polski.

W Łęk­ni­cy roz­po­czy­na się czer­wo­ny szlak tury­stycz­ny PTTK, któ­rym moż­na dotrzeć do Żar, odda­lo­nych o oko­ło 20 km za wschod­nią gra­ni­cą Par­ku Kra­jo­bra­zo­we­go Łuk Muża­ko­wa. Trakt ten jest dosko­na­le przy­sto­so­wa­ny zarów­no dla tury­stów pie­szych, jak i rowe­rzy­stów. Na począt­ku szlak wie­dzie przez pięk­ny Park Muża­kow­ski. Na jego tere­nie jest ozna­ko­wa­ny na kamie­niach jako Szlak Doli­ny Nysy Łużyc­kiej. Pro­wa­dzi on na pół­noc, pra­wym brze­giem rze­ki. Szlak naj­pierw docie­ra do wsi Buczy­ny i Gnie­wo­szy­ce, gdzie war­to zwró­cić uwa­gę na typo­we dla lubu­skiej wsi, drew­nia­ne zabu­do­wa­nia. W Buczy­nach moż­na się zatrzy­mać na obiad w urzą­dzo­nej w jed­nym z takich domów Karcz­mie Łużyc­kiej. Szlak docie­ra następ­nie do Niwi­cy oraz Miesz­ko­wa, w któ­rym wzno­szą się ruiny daw­ne­go szla­chec­kie­go dwo­ru wraz z pała­co­wym parkiem.

W oko­li­cy wsi Jędrzy­cho­wi­ce czer­wo­ny trakt opusz­cza teren par­ku kra­jo­bra­zo­we­go i zmie­rza do nie­wiel­kie­go mia­sta Żary, w któ­rym war­to obej­rzeć kil­ka nie­zwy­kłych zabyt­ków. Szcze­gól­ną uwa­gę przy­cią­ga­ją tu dobrze zacho­wa­ne ruiny gotyc­ko-rene­san­so­we­go zam­ku i przy­le­ga­ją­ce­go do nich, ogrom­ne­go pała­cu Prom­nit­zów z począt­ku XVIII w. Do obiek­tów tych nie moż­na dziś wejść, jed­nak da się je wygod­nie obej­rzeć z zewnątrz, odpo­czy­wa­jąc w pała­co­wym par­ku. W Żarach wato zwró­cić tak­że uwa­gę na gotyc­ki kościół pw. Naj­święt­sze­go Ser­ca Pana Jezu­sa i zabyt­ko­wą starówkę.

Nysa Łużyc­ka, fot. Kuz­ka, Wiki­me­dia Commons
0 0 votes
Podo­ba­ło się?
Subscribe
Powiadom o
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments