Park roz­cią­ga się wokół masy­wu Góry Ślę­ży w woje­wódz­twie dol­no­ślą­skim, mniej wię­cej w poło­wie dro­gi mię­dzy Wro­cła­wiem a Wał­brzy­chem. Wybi­ja­ją­ca się pra­wie 500 metrów ponad doli­nę Ślę­ża mia­ła ogrom­ne zna­cze­nie już od sta­ro­żyt­no­ści. Praw­do­po­dob­nie od niej wywo­dzi się nazwa zamiesz­ku­ją­ce­go nie­gdyś te zie­mie ple­mio­na Ślę­żan oraz całe­go regio­nu Ślą­ska. Obec­nie górę opla­ta­ją malow­ni­cze szla­ki tury­stycz­ne, pro­wa­dzą­ce przez zale­sio­ne, kamien­ne sto­ki do wie­lu cie­ka­wych zabytków.

Ślę­ża wzno­si się na 718 m n.p.m. i przez swo­je impo­nu­ją­ce roz­mia­ry bywa też nazy­wa­na Ślą­skim Olim­pem. Zali­cza­na jest geo­gra­ficz­nie do Przed­gó­rza Sudec­kie­go. Ślę­żań­ski Park Kra­jo­bra­zo­wy obej­mu­je też pobli­ski masyw Góry Radu­ni, Jań­ską Górę oraz Wzgó­rza Ole­szeń­skie i Kieł­czyń­skie. Więk­szość jego powierzch­ni zaj­mu­ją lasy wyra­sta­ją­ce ze stro­mych, kamien­nych sto­ków. Na tere­nie par­ku wyzna­czo­no trzy rezer­wa­ty przy­ro­dy. Wystę­pu­ją tu m.in. rzad­kie popie­li­ce, łasi­ce i gro­no­sta­je, a tak­że wie­le gatun­ków pta­ków i ślimaków.

Odwie­dza­jąc Ślę­żań­ski Park Kra­jo­bra­zo­wy, moż­na zatrzy­mać się w któ­rymś z licz­nych, dzia­ła­ją­cych w nim domów gościn­nych i wcza­so­wych. Na Ślę­ży i nie­co mniej­szej Gór­ce dzia­ła­ją schro­ni­ska mło­dzie­żo­we. Dobrą bazą noc­le­go­wą dys­po­nu­je też leżą­ca u stóp masy­wu Sobót­ka. Do par­ku war­to wybrać się choć­by na jed­no­dnio­wą wyciecz­kę przy oka­zji wizy­ty we Wrocławiu.

Według arche­olo­gów, na szczy­cie Ślę­ży ist­niał kie­dyś zało­żo­ny przez Cel­tów ośro­dek pogań­skie­go kul­tu solar­ne­go. Funk­cjo­no­wał on tam aż do przy­by­cia chrze­ści­jań­stwa. O daw­nych wie­rze­niach przy­po­mi­na dziś sto­ją­cy na szczy­cie góry kamien­ny posąg niedź­wie­dzia. Inne sta­ro­żyt­ne rzeź­by moż­na odna­leźć do dziś u pod­nó­ża góry: w Sobót­ce i wsi Garn­car­sko. W cza­sach pia­stow­skich na szczy­cie Ślę­ży ufun­do­wa­no kościół oraz klasz­tor, któ­ry póź­niej został prze­nie­sio­ny do Wrocławia.

Sto­ki masy­wu Ślę­ży prze­ci­na­ją licz­ne szla­ki tury­stycz­ne. Z Sobót­ki pro­wa­dzą na sam szczyt czer­wo­ny i nie­bie­ski szlak. Pierw­szy z nich pro­wa­dzi naj­pierw pomię­dzy góra­mi Wie­ży­ca (415 m n.p.m.) i Stol­na (371 m n.p.m.), a następ­nie wschod­nią stro­ną wznie­sie­nia Bar­to­szek (382 m n.p.m.), by w koń­cu podejść na szczyt Ślę­ży od stro­ny pół­noc­no-wschod­niej. Trakt czer­wo­ny łączy się w pew­nym momen­cie ze szla­kiem żół­tym i moż­na nim dotrzeć na Ślę­żę ze schro­ni­skiem na Gór­ce. Na tej malow­ni­czej ścież­ce trze­ba poko­nać znacz­ne róż­ni­ce wyso­ko­ści, prze­bie­ga bowiem kolej­no przez gór­ne par­tie Wie­ży­cy i Bar­tosz­ka. Nie­bie­ski szlak docho­dzi na wierz­cho­łek naj­wyż­szej góry par­ku od stro­ny pół­noc­no-zachod­niej. Chcąc obejść Ślę­żę dooko­ła, moż­na wybrać trakt tury­stycz­ny ozna­czo­ny na czar­no. Nowe szla­ki Ślę­żań­skie­go Par­ku Kra­jo­bra­zo­we­go prze­ci­na­ją się w wie­lu miej­scach z wyty­czo­ny­mi tu wie­le wie­ków temu, pro­wa­dzą­cy­mi przez las bity­mi dro­ga­mi, taki­mi jak Trakt Bol­ka czy Dro­ga Pio­tra Włosta.

fot. Adam Dziu­ra, Wiki­me­dia Commons
0 0 votes
Podo­ba­ło się?
Subscribe
Powiadom o
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments