rowerowy niebieski

Plessówka

Label
  • Dystans 0.00 m
  • Czas 0 s
  • Prędkość 0.0 km/h
  • Min. wys. 0 m
  • Maks. wys. 0 m
  • W górę 0 m
  • W dół 0 m

Bardzo zróżnicowana trasa, wiodąca zarówno przez wiejskie, rolnicze tereny, jak i gęste, słynące dawniej z książęcych polowań Lasy Pszczyńskie. Jej nazwa pochodzi o słowa Pless – oznaczającego w języku niemieckim Pszczynę. Szlak prowadzi po zróżnicowanej nawierzchni, nieco kłopotliwa może być jedynie część leśnego odcinka między Suszcem a Kobiórem – jest to dawna droga książęca, utwardzona średniej wielkości kamieniami, niezbyt przyjaznymi dla rowerzystów (szczególnie dla tych na rowerach bez amortyzacji). Na trasie czeka nas kilka wartych zobaczenia atrakcji (największe z nich to zapewne zamek i park w Pszczynie), jest ona także skomunikowana z innymi szlakami rowerowymi. Warto zaopatrzyć się w mapę, gdyż miejscami oznakowanie jest uszkodzone.

Odcinek prowadzący przez wsie należące do gminy Pawłowice wiedzie bocznymi, przeważnie asfaltowymi drogami, przy których znajduje się ogromna liczba zabytkowych kapliczek. W obfitującej w stawy dolinie Pawłówki można obserwować dużą ilość ptactwa wodnego. Jedziemy przez sielskie, rolnicze tereny miejscowości Mizerów i Kryry, by po około 18 km od Pawłowic przeciąć drogę wojewódzką 933 i dotrzeć na teren Suszca, siedziby urzędu gminy. Ta niewielka miejscowość, której korzenie sięgają średniowiecza nazwę swą zawdzięcza położeniu – dawniej, gdy okolica jeszcze nie została zmeliorowana, było to jedyne suche miejsce pośród otaczających go podmokłych terenów Równiny Pszczyńskiej. Przed kościołem Plessówka skręca w prawo, w ulicę Szkolną i zaczyna prowadzić na wschód, w kierunku dużego kompleksu Lasów Pszczyńskich. Tuż przed lasem trasa przejeżdża przez prywatny teren – szkółkę drzew i krzewów państwa Szenderów. Przejazd jest jak najbardziej dozwolony, należy jednak pamiętać, aby zamknąć bramę po wyjechaniu ze szkółki. Jej właściciele prowadzą także położone tuż obok prywatne muzeum, w którym zgromadzili kolekcję rozmaitych sprzętów – przedmiotów użytku codziennego i narzędzi rolniczych używanych przez mieszkańców śląskich wsi. Zwiedzanie trzeba uzgodnić wcześniej telefonicznie od nr 32 212-42-48. Tuż po przekroczeniu bramy szkółki warto zwrócić uwagę na stojący przy niej kamień graniczny z wyrytymi literami F.P. Wyznaczał on linię graniczną Księstwa Pszczyńskiego (niem. Fürstentum Pleß), do którego dawniej należały te ziemie.

Pierwszy leśny odcinek, przez który przejedziemy może być dość trudny – droga została zniszczona rok temu przez prowadzących prace zrywkowe leśników. Fragment ten nie jest na szczęście zbyt długi – po około 600 metrach jedziemy już wygodnym leśnym duktem. Po kolejnych kilkuset metrach trasa zakręca w prawo i tuż zaraz w lewo, wjeżdżając na wysadzaną niewielkimi kamieniami drogę leśną. To część sieci duktów leśnych pamiętających jeszcze początki Księstwa Pszczyńskiego – utwardzenie drogi z pewnością zapewnia jej trwałość, jednak dla niektórych rowerzystów jazda po takiej nawierzchni może nie być komfortowa. Tuż po tym, jak wjedziemy na trakt leśny mijamy po drodze zabytkową, położoną wśród młodego sosnowego lasu figurkę Matki Boskiej, tradycyjnie nazywanej przez lokalną społeczność Maryjką Branicką. Historia jej powstania sięga 1807 roku i po części opisana jest na cokole figury Maryjki. Wtedy to protestancki leśniczy Johan Lukas zaskoczony został przez potężną wichurę i w obawie przed śmiercią, porzuciwszy wszelką nadzieję na uratowanie złożył swoje losy Matce Boskiej, wypowiadając słowa modlitwy którą słyszał wielokrotnie od swojej katolickiej żony. Modlitwa podziałała, a Johan postanowił w podziękowaniu za ocalenie ufundować figurę swojej wybawczyni – i tak powstała Branicka Maryjka. Miejsce to ma duże znaczenie dla okolicznej ludności – często można spotkać tu modlące się osoby, tutaj także podczas wojny spotykali się mieszkańcy okolicznych miejscowości ukrywający się w lasach przed okupantem, tu także składali przysięgę żołnierze Suszeckiego Oddziału Armii Krajowej.

Trasa prowadzi dalej przez Lasy Pszczyńskie, tuż przed Kobiórem mijając drogę do rezerwatu „Babczyna dolina” obejmującego ochroną siedlisko boru trzcinniskowego, z wieloma rzadkimi gatunkami mszaków. Przez rezerwat prowadzi ścieżka dydaktyczna, której jedną z tablic możemy zobaczyć tuż przy trasie Plessówki. Mijamy kompleks stawów i wjeżdżamy na teren Kobióra. W dziejach tej wywodzącej się z niewielkiej, śródleśnej osady miejscowości nie brakuje tragicznych okresów – jednym z nich było umieszczenie na obrzeżach miasteczka Podobozu KL Auschwitz-Birkenau. Fakt ten upamiętnia pomnik stojący przy ulicy Leśników, tuż przy trasie Plessówki. Tuż za budynkiem Nadleśnictwa skręcamy w prawo, mijamy tablicę informacyjną i początek trasy rowerowej „Zielona” po czym przejeżdżamy pod nasypem kolejowym i jedziemy wśród zabudowań w kierunku zachodnim.

Pod ciekawie rozwiązanym przejazdem pod linią kolejową krzyżują się trzy trasy rowerowe - Plessówka, trasa "Zielona" do Radostowic i czerwona trasa nr 1 z Katowic do Milówki. Trasa czerwona jest kiepsko oznakowana - w kierunku Pszczyny wiedzie przez spory fragment z zieloną trasą do Radostowic, a w kierunku Tychów początkowo wzdłuż torów, by obok stacji skręcić w prawo.

Po minięciu ostatnich budynków Kobióra Plessówka przekracza ruchliwą drogę ekspresową S1 i kieruje się w kierunku południowym, zmierzając do Pszczyny. Przed nami monotonny, mierzący ponad 8 kilometrów niemal prosty odcinek trasy prowadzący dawnym traktem książęcym przez miejscowości Studzienice i Piasek. Przed centrum Pszczyny Plessówka skręca w prawo, po czym prowadząc pośród zabudowań przedmieścia, mijając skansen Zagroda Wsi Pszczyńskiej docieramy do końca trasy, który znajduje się w Parku Zamkowym. Muzeum Zamkowe (i otaczający go Park) jest uznawany za zdecydowanie najciekawszą część Pszczyny, nazywanej nie bez powodu zabytkową perłą Górnego Śląska. Neobarokowy zamek będący własnością pszczyńskiego rodu Hochbergów został oszczędzony podczas działań wojennych, dzięki czemu możemy podziwiać go dziś w pełnej okazałości. W budynku Zamku działa muzeum, prezentujące pamiątki po wpływowym pruskim rodzie magnackim Hochbergów. Podczas I wojny światowej przez pewien okres w zamku pszczyńskim mieściła się główna kwatera wojskowa Rzeszy, a w zamkowych pokojach mieszkał cesarz Wilhelm II. Jednak w rok po wygranym przez Polaków plebiscycie 1921 roku ostatni władca pszczyńskiej rezydencji – Jan Henryk XV Hochberg przyjął obywatelstwo polskie, a jego synowie walczyli podczas II wojny światowej przeciwko nazistom. W Bramie Wybrańców, niewielkim białym budynku przez który prowadzi droga na Rynek mieści się Punkt Informacji Turystycznej, gdzie uzyskać można bezpłatne materiały informacyjne o pszczyńskich zabytkach. Przez Park Zamkowy przebiega kilka tras rowerowych, wśród nich dwie międzynarodowe: trasa rowerowa R4 i Szlak Kraków-Morawy-Wiedeń. Mapę „papierową” z trasami rowerowymi i szlakami okolic Pszczyny zdobyć można również w Punkcie Informacji Turystycznej w Bramie Wybrańców.

Subscribe
Powiadom o
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments