pieszy żółty

Żółty szlak pieszy znad Morskiego Oka do Doliny Pięciu Stawów Polskich przez Szpiglasową Przełęcz

Szlak ten na odcinku Morskie Oko (1395 m n.p.m.) – Szpiglasowa Przełęcz (2110 m n.p.m.) zwany jest „ceprostradą”. Jak wyjaśnia Witold Henryk Paryski w Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej, ceprostrada to „nadmiernie szeroka i zbyt wygodna drożyna turystyczna dla pieszych w górach, budowana często wbrew zasadom ochrony krajobrazu i przyrody i bez zrozumienia właściwych potrzeb turystyki. Typowa ceprostrada prowadzi od Morskiego Oka na Szpiglasową Przełęcz, zbudowana w 1937 r.”.

Faktycznie, szlak jest dość szeroki i wyjątkowo równy jak na wysokogórskie trakty. Stanowi dogodne połączenie Dolin Rybiego Potoku i Pięciu Stawów Polskich. Na odcinku Morskie Oko – Szpiglasowa Przełęcz podejście bez trudności technicznych, choć wymaga podchodzenia coraz bardziej stromym terenem. W zejściu, już po stronie Doliny Pięciu Stawów Polskich, napotkamy trudniejszy odcinek zabezpieczony łańcuchem. Na tym fragmencie szlaku należy uważać w przypadku złych warunków atmosferycznych. Czasem występuje tu oblodzenie, możemy też napotkać kruchą skałę – mylonit. Zimą w rejonie Szpiglasowej Przełęczy występuje zagrożenie lawinowe, wymagane odpowiednie zimowe umiejętności turystyczne, raki i czekan.

Wyruszamy znad Morskiego Oka. Szlak odchodzi przed schroniskiem w prawo (gdy stoi się twarzą do schroniska). Podchodzimy najpierw łagodnie lasem, w którym napotkać można limby, szybko jednak trafiamy do piętra kosodrzewiny. Zyskujemy coraz rozleglejszy widok na panoramę szczytów wokół Morskiego Oka i na coraz bliższego Mnicha, którego mijamy po lewej stronie. Nasz szlak trawersuje masyw Miedzianego. Pod progiem Dolinki za Mnichem ceprostrada zakręca w prawo i pnie się zakosami coraz bardziej stromo pod górę aż na przełęcz. Szpiglasowa Przełęcz oddziela masyw Miedzianego od bliskiego stąd Szpiglasowego Wierchu. Na Szpiglasowej Przełęczy  mamy wspaniały widok na obydwie doliny – Rybiego Potoku i Pięciu Stawów Polskich – oraz rozległe panoramy na dalszych planach.

Schodzimy na drugą stronę grani, uważając na trudniejszym odcinku zabezpieczonym łańcuchem. Pod nami tafle stawów. Dochodzimy do skrzyżowania z niebieskim szlakiem w pobliżu Wielkiego Stawu Polskiego. Stąd możemy w kilka minut dojść do schroniska w Dolinie Pięciu Stawów Polskich. Nazwa Szpiglasowej Przełęczy pochodzi od niemieckiego słowa „Spiessglas” – antymon. W tej okolicy poszukiwano bowiem dawniej rudy antymonu (W.H. Paryski).

Subscribe
Powiadom o
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments