Tuchol­ski Park Kra­jo­bra­zo­wy leży na pogra­ni­czu woje­wództw pomor­skie­go i kujaw­sko-pomor­skie­go, obej­mu­jąc swym zasię­giem połu­dnio­wo-wschod­nią część Borów Tuchol­skich. Moż­na tu się wybrać na grzy­by, spływ kaja­ko­wy albo rowe­ro­wą wyciecz­kę. Tutej­sze lasy są jed­ną z naj­waż­niej­szych enklaw dzi­kiej przy­ro­dy w pół­noc­nej Polsce.

Tuchol­ski Park Kra­jo­bra­zo­wy obej­mu­je dorze­cze Brdy wraz z jej dopły­wa­mi. Ponad 85 pro­cent jego powierzch­ni sta­no­wią lasy, po któ­rych poroz­rzu­ca­ne są nie­wiel­kie ludz­kie osa­dy i ryn­no­we jezio­ra. Ostat­nia epo­ka lodow­co­wa pozo­sta­wi­ła na tere­nie par­ku licz­ne pagór­ki i wąwo­zy. Przez malow­ni­czą rze­kę Brdę pro­wa­dzi tu nie­zmier­nie popu­lar­ny, śród­le­śny szlak kaja­ko­wy. W par­ku wystę­pu­je ponad 130 gatun­ków pta­ków, a oko­licz­ne bory są schro­nie­niem m.in. lisów, kun, jeno­tów i gronostajów.

Na tere­nie Tuchol­skie­go Par­ku Kra­jo­bra­zo­we­go dzia­ła­ją licz­ne ośrod­ki wcza­so­we i gospo­dar­stwa agro­tu­ry­stycz­ne, poło­żo­ne czę­sto w jego naja­trak­cyj­niej­szych tury­stycz­nie zakąt­kach, m.in. w Oko­ni­nach Nad­je­zior­nych, Małym Gac­nie, Leg­bą­dzie i Żuko­wie. Bar­dzo dobrą bazą noc­le­go­wą dys­po­nu­je poło­żo­na na jego połu­dnio­wo-zachod­nim skra­ju Tucho­la. To sta­re mia­sto jest waż­nym ośrod­kiem kul­tu­ry Boro­wia­ków, wywo­dzą­cej się od Kaszu­bów gru­py etno­gra­ficz­nej, któ­ra od wie­ków zamiesz­ku­je Bory Tuchol­skie. War­to zwró­cić uwa­gę na jej świet­nie zacho­wa­ny, zabyt­ko­wy układ urba­ni­stycz­ny Tucho­li z pro­sto­kąt­nym ryn­kiem. W śre­dnio­wie­czu tutej­sza zwar­ta sta­rów­ka była oto­czo­na owal­nym pier­ście­niem murów miej­skich. Po wiel­kim poża­rze w XVIII w. zacho­wa­ły się jedy­nie frag­men­ty daw­nych for­ty­fi­ka­cji. Obec­ne, XIX-sto i XX-wiecz­ne kamie­ni­ce sto­ją nie­rzad­ko na gotyc­kich piw­ni­cach, a XIX-wiecz­ny gmach tuchol­skie­go sta­ro­stwa powia­to­we­go wzno­si się na przy­zie­miach daw­ne­go, krzy­żac­kie­go zamku.

Z Tucho­li moż­na wybrać się na pie­szą wyciecz­kę żół­tym szla­kiem tury­stycz­nym im. Bar­tło­mie­ja Nowo­dwor­skie­go. Trakt ten wie­dzie z cen­trum mia­stecz­ka do jego połu­dnio­wo-wschod­nie­go osie­dla Rudz­ki Most. Docho­dzi się w tym miej­scu na skraj gęste­go boru, któ­re­go drze­wa pochy­la­ją swe cięż­kie gałę­zie nad spo­koj­nym nur­tem nie­ure­gu­lo­wa­nej w tym miej­scu, mean­dru­ją­cej Brdy. Żół­ty szlak tury­stycz­ny mija usta­no­wio­ny w doli­nie rze­ki rezer­wat przy­ro­dy i pro­wa­dzi dalej na połu­dnie, do nad­rzecz­nych, zato­pio­nych w lesie osad Świt i Piła-Młyn. Idzie się nim dalej na zachód, mija­jąc jezio­ra Dziu­ki i Gwiaz­da. Następ­nie szlak skrę­ca na pół­noc i wie­dzie wzdłuż dłu­gie­go brze­gu ryn­no­we­go Jezio­ra Cek­cyń­skie­go Wiel­kie­go. Po minię­ciu akwe­nu docie­ra do Cek­cy­na, skąd moż­na wró­cić pocią­giem do Tucho­li. Naj­waż­niej­szym zabyt­kiem tej dużej wsi jest neo­go­tyc­ki, poewan­ge­lic­ki kościół z dru­giej poło­wy XIX w.

W Tuchol­skim Par­ku Kra­jo­bra­zo­wym wyzna­czo­no tak­że zna­ko­mi­te szla­ki rowe­ro­we. Trak­tem ozna­ko­wa­nym na czar­no moż­na wyru­szyć z Tucho­li na pół­noc i prze­ci­na­jąc całe jego tery­to­rium doje­chać leśny­mi duk­ta­mi do pomor­skie­go Czer­ska. To nie­wiel­kie mia­sto leży za pół­noc­ną gra­ni­cą par­ku, a rowe­ro­wa podróż do nie­go może zabrać nawet cały dzień. Po dro­dze czar­ny szlak dla cykli­stów mija zato­pio­ne w lesie miej­sco­wo­ści Stob­no, Raciąż, Lutom, Wozi­wo­da i Leg­bąd. Naj­cie­kaw­szym zabyt­kiem w Czer­sku jest oka­za­ły, neo­go­tyc­ki kościół św. Marii Mag­da­le­ny z począt­ku XX w.

Brda, fot. Mal­rob, Wiki­me­dia Commons
0 0 votes
Podo­ba­ło się?
Subscribe
Powiadom o
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments